Traditionele Nepalese gerechten die elke trekker zou moeten proeven.

Inleiding: Eten onderweg

Laten we eerlijk zijn, Eten tijdens trektochten in Nepal Het is helemaal niet chique. Je zult in de berggebieden geen stijlvolle borden of lange, uitgebreide menu's aantreffen. Maar wat je wel zal imponeren, is dat het eten vers, warm en zeer vullend is, en dat het lijkt alsof het met liefde is bereid.

Als het een lange, koude dag is en je benen moe zijn van het wandelen, is het een heel ander gevoel om in een klein theehuus te zitten, te genieten van een warme maaltijd en te kletsen met medewandelaars en lokale families. Omringd door hoge bergen en vredige dorpjes, wordt een maaltijd veel meer dan alleen maar eten.

Het eten tijdens de trektocht is misschien niet altijd even perfect. Soms is het wat zout, en soms juist heel flauw en simpel. Juist door die eenvoud wordt het bergeten nog jaren na de trektocht herinnerd. Zelfs jaren later herinneren trekkers zich nog steeds de simpele gerechten die ze in de bergen hebben gegeten.

Dal Bhat – De brandstof voor de echte trekker.

Als er één gerecht is dat je gegarandeerd tegenkomt op alle trektochten in Nepal, dan is het wel dal bhat. Of je nu in de hoge bergen of in laaggelegen dorpjes bent, je kunt er zeker van zijn dat je dal bhat op het menu zult vinden. Het is een vrij eenvoudig gerecht met een bord rijst, linzensoep, een curry van seizoensgroenten en misschien een lepeltje pittige augurken.

Je hebt vast wel eens gehoord van de bekende uitdrukking "Dal Bhat Power, 24 Hour", en dat is volkomen logisch na een paar dagen wandelen. Dal bhat levert langdurige energie, wat handig is tijdens lange trektochten. De rijst stilt de honger, de linzen geven energie en de groenten zorgen ervoor dat het lichaam optimaal kan functioneren. En daarom eten gidsen en dragers het als lunch en avondeten zonder er ooit genoeg van te krijgen.

Thukpa – Warme noedels voor koude avonden

Naarmate de tocht hogerop komt en de lucht steeds kouder wordt, blijkt thukpa een ware uitkomst. Thukpa is een eenvoudig gerecht dat bestaat uit noedels, bereid met diverse groenten en eventueel een ei of een klein beetje vlees. Na een lange dag wandelen in de kou heeft het lichaam geen behoefte aan zwaar eten, maar juist aan iets warms. Daarom voelt een warme thukpa op grote hoogte als pure verwennerij.

Dit gerecht heeft een warme, vloeibare component die gemakkelijk te verteren is, zelfs als je niet erg hongerig bent. Trekkers kiezen 's avonds vaak voor thukpa, omdat het het lichaam van binnenuit verwarmt en niet te zwaar op de maag ligt voordat ze in slaap vallen.

Aankomen bij de lodge aan het einde van de middag, met koude handen en vermoeide benen, en plaatsnemen bij het keukenvuur met een kom thukpa is een ware verademing. De stoom, warmte en stilte van de bergavond maken het geheel nog lekkerder. Het lijkt misschien heel eenvoudig, maar thukpa is absoluut wat je al die tijd gemist hebt.

Sherpa-stoofpot en lokale bergcurry's

In hooggelegen dorpen zie je misschien wel eens hoe eenvoudige bergstoofpotjes en curry's worden gemaakt in de dorpskeukens. Niet echt restauranteten, maar gewoon alledaags koken met de groenten die toevallig goed groeien op grote hoogte. Misschien wat aardappelen, kool, spinazie en zelfs bonen, gekookt met lokale kruiden. Simpel, ja, maar toch eerlijk eten.

Sherpa-stoofpot en lokale curry's lijken misschien niet de meest aantrekkelijke maaltijd om te zien. Geen kleurrijke gerechten, geen ingewikkelde bereiding. Maar na een dag wandelen smaakt een kom warme stoofpot heerlijk. De aardappelen vullen goed en de groene groenten voelen gezond aan, met een subtiele smaak, maar de kruiden zijn mild genoeg om te verdragen.

Een groot deel van het plezier van dit gerecht zit hem zeker in de ingrediënten, maar ook in de context. Je bent moe, een beetje koud en zit in een hutje terwijl je de bergen bewondert die zich voor je raam uitstrekken. Het is makkelijker om van je maaltijd te genieten als je honger hebt, en de serene sfeer van de heuvels voegt een eigen dimensie toe aan het gerecht.

Tibetaans brood en chapati

Ontbijten tijdens een trektocht zijn over het algemeen eenvoudig, maar het idee van Tibetaans brood en chapati's voelt extra troostrijk aan. Het versgebakken brood, dat 's ochtends vroeg, wanneer de bergen nog slapen, boven een vuur wordt gebakken, is des te smakelijker. Het Tibetaanse brood is zacht met een vleugje olie, terwijl de chapati's droog en luchtig zijn. Ze zijn heet en vers uit de pan. Het is heel normaal om ze met honing of jam te eten, of misschien met eiercurry als je echt honger hebt. Het is geen luxe ontbijt, maar het is wel thuis in de bergen.

Momo in de bergen

Zelfs tijdens trektochten in zeer afgelegen gebieden zul je aangenaam verrast zijn momo op het menu aan te treffen. Na dagenlang eenvoudige maaltijden te hebben gegeten, voelt het heel bijzonder om 'momo' op een menukaart in een theehuis te zien verschijnen. Meestal worden de momo's gemaakt van groenten of buffelvlees, omdat kip op grote hoogte moeilijk te vinden is.

Het is anders dan de momo's die je in stadsrestaurants vindt. Deze momo's worden met de hand gemaakt, zijn wat onregelmatig van structuur en de bereiding kost tijd. Soms moet je wat langer wachten, maar als ze eenmaal geserveerd worden, zijn ze warm en vullend. De smaak is eenvoudig, maar dat maakt niet uit, aangezien je na een lange wandeling vast wel honger hebt.

Alle trekkers eten minstens één keer momo tijdens hun tocht. Het is een soort beloning na zo'n vermoeiende dag. Het delen van momo met je vrienden in een berghut kan een bijzondere ervaring zijn. Momo is misschien niet altijd perfect, maar tijdens een trektocht is het eten ervan een unieke beleving.

Gundruk en lokale augurken – een smaak van het platteland van Nepal

Als je de echte, authentieke smaak van Nepal wilt proeven, moet je gundruk en dorpsaugurken (achar) proberen. Gundruk is in principe gefermenteerde groente, zoals spinazie, mosterdbladeren of radijsbladeren. Gundruk is erg zuur, met een lichtzure ondertoon en een totaal andere smaak dan trekkers thuis gewend zijn.

De lokale augurken geven een pittige en zoute toets aan de maaltijd. Deze augurken worden vaak als bijgerecht geserveerd bij dal bhat of groenten. Sommige mensen zijn meteen dol op de smaak, terwijl anderen even moeten wennen aan de nieuwe, intense smaak. Maar als je er eenmaal van geniet, worden ze een van de meest memorabele smaken van je trektocht.

Gundruk en achar gaan niet alleen om de smaak. Het laat zien hoe de mensen in de bergen hun voedsel bewaren voor de wintermaanden en hoe iets simpels zo smakelijk kan worden gemaakt. Het is een kleine, maar authentieke kennismaking met het platteland van Nepal, die je zelfs na lange dagen wandelen niet snel vergeet.

Conclusie

Trekkingmaaltijden in Nepal zijn misschien niet erg luxe of bijzonder, maar ze vormen wel een essentieel onderdeel van de hele trektochtervaring. Het eten is heel eenvoudig, soms wat simpel, pittig en zoutig, en juist daarom blijf je het je je leven lang herinneren. Na veel wandelen, de koude wind en de grote hoogte voelt zelfs een simpele maaltijd zoals "dal bhat", "thukpa" of "vers brood" heel bijzonder aan.

Wat je onderweg eet, is meer dan alleen je maag vullen. Het geeft je energie, stilt je honger en wordt onderdeel van je meest dierbare herinneringen aan de bergen. Simpel eten, zeker, maar de herinnering blijft sterk en op de een of andere manier smaakt het in je gedachten zelfs nog beter dan op je bord.

Je moet deze gerechten ook zeker proberen tijdens je trektocht. Het gaat niet alleen om het eten, maar het geeft je een authentieke smaak van Nepal, inclusief de warmte van de bergen bij elke hap.